Skip to: Menu | Main content

Wkład do Polskich Ram Interoperacyjności

Polskie Ramy Interoperacyjnosci

Propozycja Koalicji na Rzecz Otwartych Standardów

Spis treści

* 1 Polskie Ramy Interoperacyjności
* 2 Minimalne wymagania dla publicznych systemów IT
o 2.1 Interoperacyjność
o 2.2 Wykorzystanie otwartych standardów
o 2.3 Wykorzystanie otwartego oprogramowania
o 2.4 Dostępność
o 2.5 Ponowne wykorzystywanie danych
o 2.6 Bezpieczeństwo i poufność
o 2.7 Neutralność technologiczna
* 3 Założenia techniczne
o 3.1 Wymiana danych
+ 3.1.1 Administracja - obywatele i przedsiębiorstwa
# 3.1.1.1 Pojedynczy punkt dostępu
# 3.1.1.2 Kanały dostępu
# 3.1.1.3 Formaty zapisu danych
# 3.1.1.4 Protokoły transmisji danych
+ 3.1.2 Administracja - administracja
# 3.1.2.1 Formaty danych
# 3.1.2.2 Protokoły transmisji danych
* 4 Zarządzanie publiczną infrastrukturą IT
o 4.1 Krajowe Repozytorium Otwartych Standardów
o 4.2 Przyjmowanie dokumentów związanych z interoperacyjnością
+ 4.2.1 Sposób wyboru standardu
+ 4.2.2 Nowe wersje Polskich Ram Interoperacyjności

Polskie Ramy Interoperacyjności

Administracja publiczna i samorządowa jest na etapie budowy i wdrażania rozbudowanych systemów informatycznych, mających usprawnić zarówno jej wewnętrzne działanie, jak i kontakt z obywatelami. W niektórych miejscach systemy te już działają, w innych są tworzone - w jeszcze innych dopiero przystępuje się do ich projektowania. Ich twórcami są niezależni, niewspółpracujący ze sobą producenci, przez co systemy te nie zawsze potrafią ze sobą współpracować i wymieniać dane, zaś ich zewnętrzni użytkownicy często są zmuszani do kupna wyspecjalizowanego oprogramowania w celu skorzystania z udogodnień e-administracji.

Aby systemy projektowane przez różnych wykonawców mogły ze sobą współpracować, konieczne jest określenie minimalnych wymagań, które muszą zostać spełnione przez systemy informatyczne wykorzystywane przez administrację publiczną i samorządową. Konieczny jest podstawowy zestaw wymagań, których spełnienie prowadzi do wprowadzenia interoperacyjności systemów IT. Ich przestrzeganie pozwoli administracji na swobodny wybór dostawcy systemów informatycznych, a jednocześnie zapewni kompatybilność tych systemów z oprogramowaniem wykorzystywanym przez inne organy administracji - niezależnie, czy komunikacja z nimi będzie prowadzona w czasie rzeczywistym (bezpośrednie połączenie sieciowe, czy też z wykorzystaniem plików przekazywanych drogą elektroniczną lub na nośnikach fizycznych.

Polskie Ramy Interoperacyjności (PRI) są zestawem założeń i wytycznych, których przestrzeganie umożliwi współdziałanie systemów informatycznych, wymianę i ponowne wykorzystywanie danych gromadzonych przez rozmaite organizacje, zapobiegnie uzależnieniu administracji od konkretnego producenta oraz zmniejszy koszt ponoszony przez obywateli i przedsiębiorstwa w celu pełnego komunikowania się z administracją drogą elektroniczną.

PRI są dokumentem podlegającym corocznemu przeglądowi oraz, gdy zajdzie taka potrzeba, aktualizacji. Na podstawie PRI zostanie przygotowany, przy współpracy z zainteresowanymi organizacjami pozarządowymi oraz przedstawicielami biznesu, zbiór standardów informatycznych, które powinny być obsługiwane przez systemy administracji publicznej i samorządowej.

Wszystkie systemy administracji publicznej i samorządowej wdrażane po wejściu niniejszych Ram w życie mają spełniać określone w nich minimalne wymagania. Systemy informatyczne powstałe wcześniej, powinny spełniać te założenia najpóźniej dwa lata po przyjęciu PRI.

Minimalne wymagania dla publicznych systemów IT

Interoperacyjność

Interoperacyjność techniczna to zdolność systemów informatycznych do wymiany i współdzielenia danych w celu stworzenia efektywnych i skutecznych systemów informacyjnych. Interoperacyjność techniczna jest nierozłącznie związana z przechowywaniem oraz udostępnianiem danych przy pomocy otwartych standardów - tam, gdzie są one dostępne - zapisu danych i otwartych protokołów telekomunikacyjnych. Takie podejście gwarantuje każdemu dostawcy technologii możliwość stworzenia własnych rozwiązań technologicznych realizujących potrzeby państwa, a każdemu obywatelowi wolny wybór najodpowiedniejszego narzędzia spośród dostępnych w obrocie rozwiązań technologicznych.

Interoperacyjność organizacyjna polega na określaniu zainteresowanych stron i procesów organizacyjnych związanych ze świadczeniem konkretnej usługi administracji elektronicznej i osiąganiem porozumienia pomiędzy nimi co do tego, w jaki sposób zorganizować ich interakcje tj. zdefiniować ich biznesowe interfejsy.

Interoperacyjność semantyczna polega na zapewnianiu, że sens informacji nie zostanie zagubiony w procesie wymiany informacji oraz zostaną one zachowane i zrozumiane przez zaangażowane osoby, programy użytkowe i instytucje.

Wykorzystanie otwartych standardów

Administracja publiczna ma obowiązek korzystania z otwartych standardów wszędzie tam, gdzie taki standard istnieje. Dopuszczalne jest stosowanie dodatkowo standardu zamkniętego jako standardu uzupełniającego.

Zgodnie z definicją przyjętą w "Europejskich Ramach Interoperacyjności", standard można uznać za otwarty otwarty, gdy spełnia następujące warunki:

1. jest przyjęty i zarządzany przez niedochodową organizację, a jego rozwój odbywa się w drodze otwartego procesu podejmowania decyzji (konsensusu, większości głosów, itp.), w którym mogą uczestniczyć wszyscy zainteresowani,
2. jest opublikowany, a jego specyfikacja jest dostępna dla wszystkich zainteresowanych bezpłatnie lub po kosztach sporządzenia kopii oraz możliwa dla wszystkich do kopiowania, dystrybuowania i używania również bezpłatnie lub po kosztach operacyjnych,
3. wszelkie związane z nim prawa autorskie, patenty i inna własność przemysłowa są nieodwołalnie udostępnione bez opłat
4. nie ma żadnych ograniczeń w jego wykorzystaniu

W przypadku istnienia wielu równoważnych standardów otwartych, administracja powinna obowiązkowo wdrożyć ten, który jest wykorzystywany przez większą liczbę istniejących programów i systemów informatycznych i - nieobligatoryjnie - pozostałe.

W przypadku wykorzystywania w istniejących rozwiązaniach tylko zamkniętego standardu, do systemu powinna być dodana obsługa standardów otwartych gdy taki standard się pojawi.

Jeśli zachodzi uzasadniona konieczność opracowania nowego, wewnętrznego standardu zapisu lub transmisji danych, powinno się dążyć do oparcia go w możliwie dużym stopniu na istniejących rozwiązaniach.

Wykorzystanie otwartego oprogramowania

Według Open Source Initiative (http://www.opensource.org), oprogramowanie można uznać za otwarte jeśli spełnia następujące warunki:

1. Swobodna redystrybucja: oprogramowanie może być swobodnie przekazywane lub sprzedawane.
2. Kod źródłowy: musi być dołączony lub dostępny do pobrania.
3. Programy pochodne: musi być dozwolona redystrybucja modyfikacji.
4. Integralność autorskiego kodu źródłowego: licencje mogą wymagać, aby modyfikacje były redystrybuowane jedynie jako patche.
5. Niedyskryminowanie osób i grup: nikt nie może zostać wykluczony.
6. Niedyskryminowanie obszarów zastosowań: nie wolno wykluczać komercyjnych zastosowań.
7. Dystrybucja licencji: prawa dołączone do oprogramowania muszą się odnosić do wszystkich odbiorców programu, bez konieczności wykonywania przez nich dodatkowej licencji.
8. Licencja nie może być specyficzna dla produktu: program nie może być licencjonowany tylko jako część szerszej dystrybucji.
9. Licencja nie może ograniczać innego oprogramowania: licencja nie może wymagać, aby inne dystrybuowane z pakietem oprogramowanie było typu Open Source.
10. Licencja musi być technicznie neutralna.

Open Source Initiative przygotowało listę licencji (http://www.opensource.org/licenses), które są powszechnie uważane za spełniające warunki otwartości.

Administracja publiczna i samorządowa ma brać pod uwagę wykorzystanie otwartego oprogramowania przy budowie systemów informatycznych. W każdym przypadku decyzja o wykorzystaniu otwartego lub zamkniętego oprogramowania powinna być podejmowana indywidualnie, jednak w przypadku równoważności technologicznej oprogramowania zamkniętego i otwartego pierwszeństwo powinno zostać dane oprogramowaniu otwartemu.

Systemy informatyczne administracji publicznej i samorządowej powinny umożliwiać włączenie do nich otwartego oprogramowania nawet wtedy, gdy same są zbudowane przy wykorzystaniu oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym. Ten cel można osiągnąć korzystając z otwartych standardów i protokołów komunikacyjnych.

Dostępność

Część publiczna systemów informatycznych administracji publicznej i samorządowej, służąca do komunikacji między administracją a obywatelami, powinna być wykonana w sposób niedyskryminujący, umożliwiający wygodny dostęp jak najszerszemu gronu odbiorców - w tym osoby niewidzące lub niedowidzące, upośledzone ruchowo oraz wykorzystujące mniej popularne platformy sprzętowe i programowe.

Ponowne wykorzystywanie danych

Administracja publiczna i samorządowa nie powinna wymagać od obywateli i przedsiębiorstw wielokrotnego podawania tych samych danych - po pozytywnym zweryfikowaniu tożsamości, użytkownik publicznego systemu informatycznego powinien mieć możliwość wykorzystania danych zebranych przez administrację wcześniej. Najprostszym przykładem ponownego wykorzystywania danych w myśl zasady "stwórz raz, wykorzystaj wielokrotnie" jest automatyczne uzupełnienie formularzy danymi obywatela, który wypełnia urzędowy formularz droga elektroniczną.

Konkretny rodzaj informacji powinien być gromadzony tylko przez urząd najbardziej kompetentny w danym zakresie, w razie potrzeby systemy informatyczne innych urzędów powinny automatycznie pobierać te dane. Jedno miejsce przechowywania konkretnej informacji zapobiega sytuacji, gdy dane posiadane przez różne urzędy różnią się - na przykład gdy obywatel zmieni adres zamieszkania podany w Urzędzie Skarbowym, a nie zmieni go w bazie Zakładzie Opieki Społecznej.

Ponowne wykorzystanie danych zwolni administrację z wielokrotnego przetwarzania i weryfikowania prawdziwości danych już wcześniej zweryfikowanych, skróci tym samym czas realizacji usług publicznych oraz zmniejszy liczbę czynności wymaganych od obywatela lub przedsiębiorcy.

Administracja może wykorzystywać dowolne oprogramowanie do obróbki danych, wymiana danych między systemami informatycznymi różnych urzędów następuje w samoopisującym się, zdefiniowanym w dokumentach towarzyszących PRI formacie XML. Kilka urzędów może korzystać ze wspólnego serwera do przechowywania danych, konieczne jest jednak zapewnienie bezpieczeństwa przechowywanych informacji.

Bezpieczeństwo i poufność

Ponowne wykorzystywanie danych wiąże się z zapewnieniem im pełnego bezpieczeństwa - zarówno pod względem zachowania ich poufności, jak i integralności. W tym celu dane transmitowane między urzędami muszą być szyfrowane przy wykorzystaniu jednego z powszechnie znanych i dokładnie zbadanych sposobów szyfrowania z wykorzystaniem kluczy publicznego i prywatnego, zaś dane na serwerach i ich kopie zapasowe - zabezpieczone w sposób uniemożliwiający ich odczytanie niepowołanym osobom.

Dodatkowo, każdy rodzaj urzędu administracji publicznej powinien mieć przypisaną listę rodzajów informacji, do których ma prawo dostępu. Systemy innych urzędów nie mogą w sposób automatyczny przekazywać informacji, które nie są określone jako przeznaczone dla systemu danego odbiorcy. Na serwerach administracji centralnej znajduje na bieżąco uaktualniana lista kluczy publicznych poszczególnych urzędów oraz rodzajów informacji, jaki może być im automatycznie udostępniony.

Lista, udostępniona w formacie XML i podpisana bezpiecznym podpisem elektronicznym, może być kopiowana na lokalne serwery. Jej nieprzekraczalny okres ważności, po którym musi nastąpić jej odświeżenie, wynosi 72 godziny. Sugeruje się odświeżanie listy nie rzadziej niż co 24 godziny.

Informacje nieprzewidziane przez powyższą listę mogą być przekazywane do systemów innych urzędów tylko w granicach przewidzianych prawem, na wniosek zainteresowanych stron. Decyzja w każdym wypadku jest podejmowana indywidualnie, nie w sposób automatyczny.

Neutralność technologiczna

Neutralność technologiczna jest zasadą funkcjonowania państwa nakazującą jego organom stosowanie otwartych standardów technologicznych wszędzie tam, gdzie są one dostępne, w rezultacie gwarantującą każdemu dostawcy technologii możliwość stworzenia własnych rozwiązań technologicznych realizujących potrzeby państwa, a każdemu obywatelowi w relacji z państwem wolny wybór najodpowiedniejszego narzędzia spośród dostępnych w obrocie rozwiązań technologicznych. Wynikiem stosowania zasady neutralności technologicznej (rezultatem, a nie przesłanką) jest brak preferencji i brak dyskryminacji jakiejkolwiek technologii z jakiejkolwiek przyczyny, który powinien być zapewniony w przypadku braku otwartego standardu w danej kategorii technologii.

Założenia techniczne

Wymiana danych

Administracja - obywatele i przedsiębiorstwa

Pojedynczy punkt dostępu

Konieczne jest takie zaprojektowane publicznie dostępnych systemów internetowych administracji publicznej i samorządowej, żeby obywatel mógł do nich w łatwy sposób dotrzeć. Konieczne jest stworzenie systemu powiązanych ze sobą serwisów internetowych poszczególnych jednostek administracyjnych w taki sposób, żeby przejście z jednego do drugiego odbywało się w sposób płynny i możliwie niezauważalny dla odbiorcy.

Głównym elementem takiego systemu serwisów internetowych powinien być ogólnokrajowy portal informacyjny (np. e-polska.gov.pl), z którego poziomu można się w prosty sposób dostać do e-serwisów poszczególnych urzędów. Stworzenie i utrzymanie publicznie dostępnego, ogólnokrajowego systemu informatycznego (tzw. pojedynczego punktu dostępu) jest koordynowane przez jednostkę ministerstwa odpowiedzialnego za informatyzację administracji publicznej.

Zarówno e-polska.gov.pl, jak i każdy z internetowych systemów informacyjnych administracji publicznej powinien być zaprojektowany w taki sposób, by umożliwić poruszanie się po nim jedną z dwóch ścieżek: instytucjonalną, dla osób szukających konkretnych instytucji lub oddziałów, oraz tematyczną - dla osób chcących załatwić konkretną sprawę, a nie znających wewnętrznej budowy danego urzędu lub podziału kompetencji między różne organizacje.

Poza systemem e-polska.gov.pl, należy stworzyć portal obywatelski, ogólnokrajowy system internetowy pozwalający zidentyfikowanemu użytkownikowi na zdalną komunikację ze urzędami, w tym udostępniający:

1. wersje do wydruku wszystkich formularzy potrzebnych do korespondencji urzędowej,
2. powyższe formularze w wersji przeznaczonej do wypełnienia drogą elektroniczną,
3. możliwość powiązania profilu z konkretnym adresem e-mail (dodatkowa droga kontaktu dla urzędów),
4. możliwość przesyłania cyfrowo podpisanych dokumentów

Kanały dostępu

Informacja dostępna w publicznie dostępnych systemach internetowych powinna być dostępna w sposób niedyskryminujący, zarówno fizycznie, jak i technologicznie. Strony internetowe muszą być przygotowany zgodnie z wytycznymi WAI i standardami W3C.

Serwisy internetowe powinny być dostępne dla posiadaczy dowolnego komputera lub telefonu komórkowego z przeglądarką internetową odczytującą strony zgodne ze standardem W3C. Konieczne jest przygotowanie wersji pozbawionej grafiki oraz o wysokim kontraście, dla osób niedowidzących lub korzystających z urządzeń odczytujących treść z pomocą systemów przetwarzających tekst na głos. Przy tworzeniu wersji stron dla osób niepełnosprawnych trzeba brać pod uwagę możliwość korzystania przez nie z różnych platform sprzętowych i programowych.

Zalecane jest oddzielenie treści od wyglądu, dzięki czemu tworzenie wersji na nowe, nieistniejące w momencie projektowania systemu platformy sprzętowe i programowe, będzie stosunkowo proste i mało kosztowne.

Formaty zapisu danych

Urząd ma obowiązek udostępniać informacje przeznaczone dla obywateli w otwartym standardzie, dającym możliwość wyboru oprogramowania służącego do jego odczytania. Dopuszczalne jest zamieszczenie tych samych treści dodatkowo w zamkniętym standardzie.

W przypadku braku otwartego standardu służącego do zapisu danego rodzaju informacji, dopuszcza się publikowanie informacji w zamkniętym standardzie. Jeśli jest taka możliwość, w takich przypadkach powinno się wykorzystywać zamknięte standardy możliwie głęboko bazujące na standardach otwartych.

Urzędy administracji publicznej mają obowiązek przyjmowania od obywatela informacji zapisanej w dowolnym rozpowszechnionym otwartym standardzie. Dopuszczalne jest, jako uzupełnienie, przyjmowanie informacji w formacie zamkniętym - jednak decyzja o akceptacji takiego standardu należy do poszczególnych urzędów.

Protokoły transmisji danych

Standardowym protokołem sieciowym wykorzystywanym do łączenia komputerów jest TCP/IP. Do transmisji danych, tam gdzie jest to możliwe, wykorzystuje się otwarte - czyli posiadające w pełni upublicznioną, dostępną bezpłatnie lub po kosztach sporządzenia kopii specyfikację i nieposiadające ograniczeń prawnych w wykorzystaniu- protokoły transmisji.

W przypadku braku już istniejącego otwartego protokołu transmisji i konieczności zdefiniowana nowego, powinien on w możliwie dużym stopniu opierać się na istniejących otwartych protokołach i standardach. Wszystkie protokoły transmisji oraz informacje konieczne do napisania oprogramowania komunikującego się z systemami informatycznymi administracji powinny być bezpłatnie udostępnione, razem z prawami do wykorzystania w dowolnym celu, zainteresowanym stronom.

Administracja - administracja

Formaty danych

Dane tymczasowe zapisywane przez jednostki administracji publicznej w celach wewnętrznych mogą być zapisywane w dowolnym formacie danych. Dane, które podlegają archiwizacji i późniejszemu wykorzystaniu powinny być zapisywane w otwartych standardach zapisu informacji.

Wymiana informacji pomiędzy poszczególnymi jednostkami administracji powinna być dokonywana przy użyciu otwartych standardów zapisu danych. Wyjątki od tej reguły są dopuszczalne w wypadku, gdy nie istnieje otwarty standard służący do zapisywania konkretnego rodzaju informacji.

Protokoły transmisji danych

Systemy informatyczne administracji publicznej i samorządowej powinny móc się komunikować jednocześnie z jednym lub wieloma innymi systemami publicznymi przy pomocy otwartych protokołów transmisji danych.

W przypadku konieczności stworzenia dodatkowego protokołu transmisji danych, zaleca się oparcie jego specyfikacji na już istniejących, otwartych protokołach i przy wykorzystaniu już istniejących otwartych standardów.

Zarządzanie publiczną infrastrukturą IT

Krajowe Repozytorium Otwartych Standardów

Minister odpowiedzialny za informatyzację administracji publicznej wyznacza rządową lub pozarządową jednostkę odpowiedzialną za stworzenie i utrzymywanie Krajowego Repozytorium Otwartych Standardów. Jej zadaniem jest przygotowanie internetowej, publicznie dostępnej bazy danych zawierającej pełne informacje dotyczące standardów wykorzystywanych przez jednostki administracji samorządowej i publicznej.

Baza zawiera informacje na temat twórców standardu, lokalizacji jego pełnej specyfikacji oraz - nieobligatoryjnie - informacje na temat najważniejszego oprogramowania wykorzystującego dany standard. W bazie powinny się znaleźć informacje wystarczające do stworzenia oprogramowania współpracującego z programami wykorzystywanymi przez jednostki publiczne.

W Repozytorium powinny się znaleźć informacje zarówno na temat powszechnie dostępnych i wykorzystywanych standardów, jak i specyfikacje stworzone na potrzeby konkretnych projektów informatycznych wykorzystywanych przez administrację publiczną.

W pierwszym etapie budowy Krajowego Repozytorium Otwartych Standardów powinny się znaleźć informacje na temat otwartych standardów, których lista stanowi załącznik do niniejszych Polskich Ram Interoperacyjności. W drugim - informacje na temat standardów zapisu i transmisji danych wykorzystywanych przez już istniejące systemy administracji publicznej. W dalszym okresie istnienia Repozytorium powinno być ono na bieżąco uaktualniane w ramach rozbudowy publicznych systemów informatycznych.

Jednostki administracji publicznej i samorządowej mają obowiązek przekazywania do Repozytorium informacji o wykorzystywanych przez siebie otwartych standardach, których specyfikacja nie została w nim wcześniej umieszczona.

Przyjmowanie dokumentów związanych z interoperacyjnością

Sposób wyboru standardu

Uzupełnianie Krajowego Repozytorium Otwartych Standardów dokonywane jest przez jednostkę wyznaczoną przez ministra odpowiedzialnego za informatyzację administracji publicznej do utrzymywania Repozytorium. W pierwszej fazie przyjmowania standardu do Repozytorium, bada się jego zgodność z kryteriami Otwartego Standardu określonymi w rozdziale "Minimalne wymagania dla publicznych systemów IT". Jeśli standard spełnia zdefiniowane tam założenia, bada się powszechność jego wykorzystywania. W Repozytorium powinny znaleźć się przede wszystkim standardy wykorzystywane przez więcej niż jedno rozwiązanie informatyczne, a liczba standardów służących tym samym celom powinna być ograniczana w celu zmniejszenia kosztów późniejszej obsługi systemów IT.

Kolejną fazą przyjmowania wyboru standardu są publiczne konsultacje z izbami branżowymi, organizacjami pozarządowymi oraz producentami oprogramowania, które mogą zgłaszać wątpliwości i sugestie dotyczące standardu. Po zakończeniu okresu konsultacji, standard może zostać włączony do Repozytorium.

Krajowe Repozytorium Otwartych Standardów prowadzi listę instytucji publicznych wykorzystujących dany standard w celu określenia popularności konkretnych standardów. Taka lista może służyć do późniejszej rewizji danych zawartych w Repozytorium i oznaczenia części standardów jako "przestarzałe", oraz ułatwienia wyboru standardu twórcom publicznych systemów IT.

Nowe wersje Polskich Ram Interoperacyjności

Polskie Ramy Interoperacyjności są dokumentem podlegającym corocznemu przeglądowi oraz, gdy zajdzie taka potrzeba, aktualizacji. Przegląd i aktualizacja PRI jest dokonywana przy udziale organizacji pozarządowych reprezentujących środowiska bezpośrednio zainteresowane interoperacyjnością publicznych systemów informatycznych.

Przygotowany zestaw poprawek podlega procesowi publicznej debaty na łamach przygotowanego w tym celu serwisu internetowego. Po zebraniu informacji od wszystkich zainteresowanych stron, zespół aktualizujący Ramy przygotowuje nową wersję poprawek i ponownie poddaje je publicznej debacie. W momencie, gdy nie pojawią się żadne istotne zastrzeżenia, projekt poprawionych PRI może zostać oficjalnie zatwierdzony.

Przez cały czas obowiązywania PRI, na specjalnym serwisie internetowym powinno się zbierać uwagi i informacje od użytkowników i projektantów publicznych systemów informatycznych.

Ramy Interoperacyjności

Proponuję uściślić:
Polskie Ramy Interoperacyjności
zawarte sa w dokumencie:
Krajowe Ramy Interoperacyjnosci

pozdrawiam
.T.

Dodaj nową odpowiedź

Zawartość pola nie będzie udostępniana publicznie.
  • Dozwolone znaczniki HTML: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.

Więcej informacji na temat formatowania